Agranulocytoza wywołana klozapiną – czynniki ryzyka zachorowań i ryzyka w Stanach Zjednoczonych cd

Kontynuacja pacjenta przez cały okres badania. Analizy przeprowadzono na danych od 11,555 pacjentów, w tym 1353, którzy rozpoczęli leczenie w okresie przedmarketingowym; 5323 pacjentów z mniej niż 3 tygodnie obserwacji i 164 pacjentów z tylko dwoma zapisami hematologicznymi z bazy danych zostało wykluczonych. Dane demograficzne i podstawowe dane kliniczne były dostępne dla 11 382 z 11,555 pacjentów w analizach. Liczba pacjentów obserwowanych przez jeden, trzy i sześć miesięcy wyniosła odpowiednio 11 033, 8608 i 5780. Obserwacja obejmująca 1/2 roku była dostępna dla 898 pacjentów, którzy rozpoczęli leczenie w okresie przed wprowadzeniem leku do obrotu. Leczenie klozapiną przerwano z powodów innych niż agranulocytoza lub leukopenia u 1281 pacjentów, w tym 1244, których zarejestrowana liczba białych krwinek nigdy nie spadła poniżej 3500 na milimetr sześcienny. Najczęstszymi przyczynami przerwania leczenia były brak odpowiedzi (34 procent), brak zgodności (18 procent) i działania niepożądane inne niż agranulocytoza lub leukopenia (16 procent).
Pacjenci z agranulocytozą
Pacjenci z agranulocytozą zostali zidentyfikowani na podstawie zapisów hematologicznych i głównej listy pacjentów zgłaszających tę komplikację. Epizod agranulocytozy był wskazywany przez potwierdzoną bezwzględną liczbę polimorfojądrowych leukocytów poniżej 500 komórek na milimetr sześcienny. Pacjenci, u których zapisy hematologiczne wskazywali na epizod agranulocytozy, zostały sprawdzone w stosunku do tych na liście głównej. Dziewięciu pacjentów nieuwzględnionych na głównej liście miało pojedyncze zapisy hematologiczne wskazujące na agranulocytozę. Zapisy tych dziewięciu pacjentów zostały określone jako zawierające błędy: liczba białych krwinek określona u sześciu pacjentów bezpośrednio przed i po rzekomych epizodach była wyraźnie niezgodna z agranulocytozą; siódmego pacjenta błędnie uznano za agranulocytozę z powodu błędu pisarskiego (transpozycja cyfr numeru ubezpieczenia społecznego); a ósmy i dziewiąty pacjent, u których wykryto agranulocytozę na linii podstawowej, nigdy nie przyjmował klozapiny.
Dwaj pacjenci, którzy mieli agranulocytozę zgodnie z główną listą, nie mieli zapisów w hematologicznej bazie danych. Daty rozpoczęcia leczenia i agranulocytozy u tych dwóch pacjentów zostały dodane do bazy danych. Siedemnastu pacjentów na głównej liście nie miało zapisów hematologicznych wskazujących na to powikłanie. Dalsze dochodzenie ujawniło, że zostali hospitalizowani, a ich monitorowanie krwi zostało przejęte przez szpitale. Wszyscy oprócz 4 z tych 17 pacjentów zarejestrowali liczbę białych krwinek poniżej 3500 na milimetr sześcienny przed datą pojawienia się agranulocytozy. W przypadku 10 z tych 17 pacjentów liczba białych krwinek wskazuje na agranulocytozę, a daty tych zliczeń zostały odzyskane z laboratoriów szpitalnych; w przypadku pozostałych 7 pacjentów daty agranulocytozy oszacowano na podstawie dat hospitalizacji i pomocniczych danych hematologicznych. Ostatecznie stwierdzono, że 73 pacjentów miało agranulocytozę.
Prodrome to Agranulocytosis
Początek prodromu do agranulocytozy ustalono, badając poszczególne poletka zliczeń białych krwinek i określając datę, od której liczba ta wykazywała ciągły spadek do czasu rozwinięcia się agranulocytozy, umożliwiając jeden możliwy wzrost liczby podczas tego okresu, ale tylko do poziomu. która nie przekroczyła liczby linii podstawowych
[patrz też: badanie krwi kwas moczowy cena, zwężenie szpary stawowej, ile się czeka na sanatorium z nfz ]

Dodaj komentarz