Calkowite przezycie w nerkowokomórkowym raku pazopanibem w porównaniu do sunitynibu

W numerze z 22 sierpnia1 opisaliśmy próbę fazy 3 wykazującą, że pazopanib w porównaniu do sunitynibu pod względem braku przeżycia bez progresji jest traktowany jako leczenie pierwszego rzutu u chorych na raka nerki z przerzutami, z rakiem nerkowokomórkowym, co oceniono na podstawie niezależnego badania przejrzeć. Teraz przedstawiamy wyniki końcowej analizy całkowitego przeżycia. Całkowity czas przeżycia, wtórny punkt końcowy, zdefiniowano jako czas od randomizacji do śmierci z dowolnej przyczyny. Ostateczna analiza całkowitego przeżycia w populacji, która miała być leczona, miała być wykonana, gdy zmarło 650 pacjentów lub 2 lata po zapisaniu ostatniego pacjenta. Całkowite przeżycie podsumowano za pomocą krzywych Kaplana-Meiera i porównano z użyciem stratyfikowanego testu logarytmicznego. Warstwy były wyjściowym wynikiem Karnofskiego – wynik oceny stanu (70 lub 80 w porównaniu do 90 lub 100 w skali od 0 do 100, przy 100 wskazujących normalne funkc jonowanie i niższe wyniki wskazujące na zwiększenie stopnia niepełnosprawności), poziom podstawowy dehydrogenazy mleczanowej (> 1,5 vs. ? 1,5 razy górny limit prawidłowego zakresu) i poprzedniej nefrektomii (tak lub nie). Rysunek 1. Ryc. 1. Krzywe Kaplana-Meiera dla całkowitego przeżycia w populacji, której celem jest leczenie. Linia przerywana przedstawia medianę (0,5), a pionowe linie reprezentują 95% przedziały ufności. Po odcięciu danych 30 września 2013 r. Zmarło 334 z 557 pacjentów losowo przydzielonych do pazopanibu (60%) i 335 z 553 pacjentów losowo przydzielonych do sunitynibu (61%). Całkowite przeżycie było podobne w obu grupach (współczynnik ryzyka zgonu z pazopanibem w porównaniu do sunitynibu, 0,92, przedział ufności 95% [CI], 0,79 do 1,06, P = 0,24 w teście stratyfikowanej log-rank) (Ryc. 1). Średni całkowity czas przeżycia wynosił 28,3 miesiąca w grupie pazopanibu (95% CI, 26,0 do 35,5) i 29,1 miesiąca w grupie sunitynibu (95% CI, 25,4 do 33,1). Analiza podgrup zgodna z kryteriami ryzyka Memorial Sloan-Kettering Cancer Center2 wykazała medianę całkowitego przeżycia wynoszącą 42,5 miesiąca wśród 151 pacjentów, którzy otrzymali pazopanib (95% CI, 37,9 nie osiągnięto) i 43,6 miesiąca wśród 152 pacjentów otrzymujących sunitynib (95% CI, 34,1 do 47,4) w grupie pacjentów z chorobą sprzyjającą ryzyku (współczynnik ryzyka zgonu z pazopanibem, 0,88, 95% CI, 0,63 do 1,21). Mediana całkowitego czasu przeżycia wyniosła 26,9 miesiąca wśród 322 pacjentów, którzy otrzymali pazopanib (95% CI, 23,1 do 35,6) i 26,1 miesiąca spośród 328 pacjentów otrzymujących sunitynib (95% CI, 20,7 do 31,6) w grupie pacjentów z chorobą o średnim stopniu ryzyka (współczynnik ryzyka zgonu z pazopanibem, 0,90, 95% CI, 0,74 do 1,09), a mediana całkowitego przeżycia wyniosła 9,9 miesiąca wśród 67 pacjentów, którzy otrzymali pazopanib (95% CI, 7,3 do 12,3) i 7,7 miesięcy wśród 52 pacje ntów, którzy otrzymali sunitynib (95% CI, 5,4 do 11,9) w grupie pacjentów z chorobą niskiego ryzyka (współczynnik ryzyka zgonu z pazopanibem, 0,85, 95% CI, 0,56 do 1,28). Trzydziestu czterech pacjentów, którzy otrzymali pazopanib (6%) i 23 pacjentów otrzymujących sunitynib (4%) kontynuowało leczenie na podstawie badania. Mediana okresu leczenia wyniosła 8,1 miesiąca dla pazopanibu i 7,6 miesiąca dla sunitynibu. Dwie najczęstsze przyczyny przerwania leczenia to progresja choroby (u 311 z 554 pacjentów, którzy otrzymali pazopanib [56%] oraz u 329 z 548 pacjentów otrzymujących sunitynib [60%]) oraz zdarzeń niepożądanych (u 132 z 554 pacjentów otrzymujących pazopanib [24%] i 107 z 548 pacjentów otrzymujących sunitynib [20%]). Wyniki bezpieczeństwa były zgodne z wynikami opisanymi w naszym artykule1. Środki przeciw angiogenezie lub inhibitory docelowego rapamycyny po podaniu leku podawano 306 pacjentom, którzy otrzymywali pazopanib (55%) i 299 pacjentom otr zymującym sunitynib (54%). Podsumowując, podobne ogólne wyniki przeżycia potwierdzają wyniki pierwszej analizy przeżycia wolnego od progresji, która wykazała, że pazopanib w porównaniu z sunitynibem nie ma gorszego traktowania jako leczenie pierwszego rzutu w przypadku raka nerkowokomórkowego o jasnych komórkach. Robert J. Motzer, MD Memorial Sloan-Kettering Cancer Center, Nowy Jork, NY org Thomas E. Hutson, DO Baylor Sammons Cancer Center-Texas Oncology, Dallas, TX Lauren McCann, Ph.D. Keith Deen, MS GlaxoSmithKline, Collegeville, PA Toni K. Choueiri, MD Dana-Farber Cancer Institute, Boston, MA Formularze ujawnień dostarczone przez autorów są dostępne wraz z pełnym tekstem tego listu na stronie. 2 Referencje1. Motzer RJ, Hutson TE, Cella D, i in. Pazopanib w porównaniu do sunitynibu w przerzutowym raku nerkowokomórkowym. N Engl J Med 2013; 369: 722-731 Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline 2. Motzer RJ, Bacik J, Murphy BA, Russo P, Mazumd ar M. Interferon-alfa jako porównawcze leczenie kliniczne nowych terapii p [więcej w: dobry kardiolog, leczenie endometriozy, psycholog poznań ]

[patrz też: dermatolog na uboczu, odleżyny 4 stopnia, laryngolog na nfz gdańsk ]