Teryparatyd lub alendronian w osteoporozie wywołanej przez glukokortykoidy ad 6

Procentowa zmiana markerów tworzenia się kości i resorpcji. Pokazano medianę zmian poziomu N-końcowego propeptydu w surowicy kolagenu typu I, markera tworzenia kości (Panel A) i C-telopeptydu kolagenu typu I, markera resorpcji kości (Panel B). P <0,001 dla wszystkich porównań między grupami badanymi po 1, 6 i 18 miesiącach. Zmiany wewnątrzgrupowe względem linii podstawowej dla N-końcowego propeptydu kolagenu typu I były znaczące (P <0,001) w każdym punkcie czasowym zarówno w alendronianu, jak i w grupie teryparatydowej. Zmiany wewnątrzgrupowe względem linii bazowej dla C-telopeptydu kolagenu typu I były znaczące (P <0,001) dla alendronianu w każdym punkcie czasowym; w przypadku teryparatydu zmiany były znaczące w miesiącach i 6 (p <0,001). Continue reading „Teryparatyd lub alendronian w osteoporozie wywołanej przez glukokortykoidy ad 6”

Prasugrel versus Clopidogrel u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi ad 8

Badany lek przerwano z powodu działań niepożądanych niezwiązanych z krwawieniem u 4,7% pacjentów leczonych prasugrelem iu 5,0% pacjentów leczonych klopidogrelem (p = 0,37). Zgłoszone zdarzenia niepożądane obejmowały ciężką trombocytopenię u 17 pacjentów w grupie prasugrelu (0,3%) i 18 pacjentów w grupie klopidogrelu (0,3%) (P = 0,86); neutropenia u 2 pacjentów (<0,1%) i 10 pacjentów (0,2%) (P = 0,02), odpowiednio; i nowotwory okrężnicy u 13 pacjentów (0,2%) i 4 pacjentów (0,1%) (P = 0,03). Znane krwawienie z przewodu pokarmowego poprzedziło rozpoznanie nowotworów okrężnicy u dziewięciu pacjentów (siedmiu w grupie prasugrelu i dwóch w grupie klopidogrelu). Dyskusja
Wykazano, że ryzyko wystąpienia zdarzeń niedokrwiennych mięśnia sercowego u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi jest zmniejszone poprzez hamowanie płytek za pomocą aspiryny21, a jeszcze skuteczniej w porównaniu z zastosowaniem samej aspiryny, leczenie podwójnie przeciwpłytkowe z aspiryną i tiklopidyną. lub klopidogrel, dwa inhibitory receptora P2Y12-difosforanu adenozyny.1-3,5 Nasze wyniki pokazują, że leczenie pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi, w całym spektrum takich zespołów, z prasugrelem (dawka nasycająca 60 mg, przez 10 mg dawkę podtrzymującą), w porównaniu z klopidogrelem w standardowej, zatwierdzonej dawce, spowodowało znaczące zmniejszenie o 2,2% bezwzględne i 19% względne zmniejszenie częstości pierwotnego punktu końcowego skuteczności (zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, niekrytyczny zawał mięśnia sercowego lub udar niezakończony zgonem). Continue reading „Prasugrel versus Clopidogrel u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi ad 8”

Anatomia patentu szkoły medycznej

W ciągu ostatniego ćwierćwiecza pracownicy wydziałów w amerykańskich szkołach medycznych coraz częściej angażowali się w szereg działań komercyjnych, w tym w patenty i licencjonowanie. Dramatycznemu rozwojowi akademickiego biomedycznego patentowania i licencjonowania towarzyszył równie uderzający wzrost liczby kontrowersji i obaw związanych z tymi działaniami oraz ogólniejszymi zależnościami akademickimi i przemysłowymi w naukach przyrodniczych.1,2 Jedna z obaw dotyczy skutków zwiększonej akademickiej działalności patentowej i licencjonowania na wartości i kulturę szkół medycznych3. Powiązanym problemem jest to, że wzrost tych działań odzwierciedla przesunięcie z badań podstawowych do stosowanych w szkołach medycznych.2 Podczas gdy te problemy W debatach na temat wpływu patentów na akademię, szczególna troska dotycząca akademickich centrów medycznych jest taka, że potencjalny konflikt interesów może powstać, gdy badacze kliniczni uzyskują patenty na terapie, które testują u pacjentów. Jednak inni komentatorzy ostrzegają, że krytyka patentowania przez członków wydziału akademickiego i związki uniwersytecko-przemysłowe w medycynie akademickiej są błędne i przekłamane.
Istnieje niewiele systematycznych danych dotyczących wzrostu liczby patentów w szkołach medycznych, stopnia zaangażowania wydziałowego w patentowanie oraz cech charakterystycznych wydziału medycznego uczelni medycznej. Continue reading „Anatomia patentu szkoły medycznej”

Cetuksymab do leczenia raka jelita grubego ad 7

Ponadto zgłaszano reakcje u pacjentów z guzami bez immunohistochemicznie wykrywalnego EGFR.19,20 Chociaż nie wiadomo, czy można uzyskać ekstrapolację na poprawę przeżycia u pacjentów z guzami ujemnymi pod względem EGFR, EGFR wykrywający immunohistochemicznie nie jest już uważany za użyteczny klinicznie biomarker .21 To badanie dodatkowo potwierdza użycie EGFR jako biologicznego celu w raku jelita grubego; jednak nie wszystkie inhibitory EGFR są równie skuteczne przeciwko tej chorobie. Inhibitory kinazy tyrozynowej EGFR erlotynib i gefitynib mają mniejszą aktywność przeciwko EGFR niż przeciwciała monoklonalne.22,23 W badaniu porównującym ludzkie monoklonalne przeciwciało anty-EGFR panitumumab z opieką wspomagającą stwierdzono skrócenie czasu do progresji choroby, ale brak poprawy całkowite przeżycie z panitumumabem.24
Cetuksymab ma zdolność do odwracania oporności na irynotekan.13 Badania, w których cetuksymab był połączony z irynotekanem w leczeniu raka jelita grubego, wykazały poprawę wskaźników odpowiedzi i przeżycia bez progresji, ale nie w całkowitym przeżyciu. 13,25-27 Odłączenie ogólnej korzyści przeżycia wynikające z korzyści związanych z przeżyciem bez progresji w tych połączonych badaniach prawdopodobnie wynikają częściowo z zamierzonego lub nieumyślnego przejścia, w którym pacjenci przypisani początkowo do grupy bez cetuksymabu ostatecznie otrzymali cetuksymab po progresji. Jeśli bezwzględna korzyść z przeżycia cetuksymabu jest podobna, niezależnie od tego, czy jest podawana wcześniej czy później w trakcie leczenia zaawansowanego raka jelita grubego, różnica w przeżyciu nie będzie widoczna w badaniach z istotnym krzyżowaniem. W przeciwieństwie do wyników tych badań, tylko 7,0% pacjentów w naszym badaniu, którzy otrzymywali leczenie podtrzymujące, otrzymało cetuksymab i tylko 27,5% pacjentów w grupie cetuksymabu, w porównaniu do 23,2% pacjentów w grupie wsparcia , otrzymało jakiekolwiek leczenie przeciwnowotworowe po postępie choroby. Continue reading „Cetuksymab do leczenia raka jelita grubego ad 7”

Trwające rozporządzenie dotyczące leków generycznych ad

Wreszcie, określa proces rozstrzygania sporów patentowych między generycznymi firmami i markowymi firmami. Kilka aspektów tego trzeciego przepisu jest szczególnie ważnych. Producenci leków generycznych są nagradzani za skuteczne kwestionowanie patentu: pierwsza firma, która składa skróconą aplikację New Drug, ma 180-dniowy okres wyłącznego marketingu wśród produktów generycznych. Firmy generyczne, które kwestionują patent, muszą twierdzić, że ich produkt nie narusza żadnych istniejących patentów. Jeśli jednak działanie w sprawie naruszenia patentu zostało wszczęte przez producenta markowego w ciągu 45 dni od roszczenia o nienaruszenie, FDA nie może zatwierdzić produktu generycznego przez 30 miesięcy lub do czasu rozstrzygnięcia sporu. Continue reading „Trwające rozporządzenie dotyczące leków generycznych ad”

Przechowywanie bazy danych bibliograficznych na komputerze: przegląd oprogramowania do zarządzania odniesieniami

Przeszukiwanie bazy danych MEDLINE (za pomocą CD-ROM, usług on-line lub usługi dyskietek) jest uważane za rutynę w większości akademickich prac klinicznych i badawczych. Niezależnie od strategii wyszukiwania, wiele śmieci gromadzi się, a wyniki muszą być dokładnie analizowane. Ponadto podczas przeglądania odnośników można czasami usunąć odniesienie, dodać dodatkowe słowa kluczowe lub załączyć przypis. Nawet jeśli pliki MEDLINE są porządnie przechowywane w podkatalogach, nie istnieje skuteczny sposób przeglądania i wyszukiwania konkretnych artykułów. Edytowanie, usuwanie i wklejanie w dół załadowanych plików może rzeczywiście zostać wykonane, ale z ogromnym wysiłkiem, wymagającym obsesyjno-kompulsywnych cech osobowości. Continue reading „Przechowywanie bazy danych bibliograficznych na komputerze: przegląd oprogramowania do zarządzania odniesieniami”

proktolog kołodziejczyk ad

Próbki testowe były prowadzone równolegle z kontrolą poliklonalną (reaktywnym migdałkiem), kontrolą monoklonalną (linia komórek Raji B) i kontrolą negatywną (bez matrycowego DNA). Ekstrakcje z każdej próbki wykonywano w różnym czasie i wykonywano dwukrotnie, aby zminimalizować ryzyko zanieczyszczenia krzyżowego. Produkty analizowano na 10% żelach poliakrylamidowych, barwiono bromkiem etydyny i oglądano pod promieniowaniem ultrafioletowym. Klonowanie i sekwencjonowanie
Produkty PCR pochodzące z resekcji żołądka, następnej endoskopowej biopsji żołądka i biopsji warg poddawano elektroforezie w 10% żelu poliakryloamidowym i w każdym przypadku próbkę z większego z dwóch pasm ponownie amplifikowano w celu wzmocnienia sekwencji. Produktami poddano 4-procentowy żel agarozowy o niskiej temperaturze topnienia i odpowiedni fragment wycięto z żelu, oczyszczono zestawem Mermaid (Bio 101, La Jolla, CA) i poddano ligacji z fagemidem Bluescript-SKII ( Stratagene, La Jolla, CA) przed transfekcją do bakterii SURE (Stratagene). Continue reading „proktolog kołodziejczyk ad”

Agranulocytoza wywołana klozapiną – czynniki ryzyka zachorowań i ryzyka w Stanach Zjednoczonych ad 7

Wyniki te sugerują, że częstotliwość monitorowania hematologicznego może być zmniejszona po początkowych sześciu miesiącach leczenia, pod warunkiem, że leczenie klozapiną może zostać przerwane przy wyższym poziomie progowym dla liczby białych krwinek u pacjentów, których liczba wykazuje konsekwentne spadki. Ryzyko agranulocytozy wzrastało wraz z wiekiem, chociaż było ono nieco wyższe u pacjentów w wieku poniżej 21 lat niż u osób w wieku od 21 do 40 lat. Chociaż wyższe ryzyko wśród kobiet zmniejszono po dostosowaniu do wieku, skorygowany wskaźnik ryzyka dla kobiet (1,60; przedział ufności 95%, 0,99 do 2,58) był nadal znaczny. Wyniki te są zgodne z wcześniejszymi doniesieniami, w których płeć żeńska i wzrastający wiek wiążą się ze zwiększonym ryzykiem neutropenii i agranulocytozy wywołanej lekami26, 27.
Ryzyko agranulocytozy wywołanej przez klozapinę zostało zwiększone u pacjentów pochodzenia żydowskiego aszkenazyjskiego z haplotypem HLA-B38, DR4, DQw328. Continue reading „Agranulocytoza wywołana klozapiną – czynniki ryzyka zachorowań i ryzyka w Stanach Zjednoczonych ad 7”

Wpływ Vesnarinone na zachorowalność i śmiertelność u pacjentów z niewydolnością serca czesc 4

Podczas rekrutacji pierwszych 253 pacjentów zmarło 3 pacjentów otrzymujących 60 mg vesnarinonu dziennie i 6 pacjentów otrzymujących placebo; jednak 16 pacjentów otrzymujących dziennie 120 mg vesnarinonu zmarło w tym samym okresie. Ponadto połowa zgonów w grupie otrzymującej dawkę 120 mg wystąpiła w ciągu pierwszych sześciu tygodni leczenia, podczas gdy w tym okresie nie doszło do zgonu ani w grupie 60 mg, ani w grupie placebo. Wymienione paragrafowo porównanie trzech grup leczenia pod względem śmiertelności z dowolnej przyczyny wykazało znaczącą (x2 = 6.55, P = 0.01) różnicę między częstością zdarzeń w grupach po 120 mg i grupie placebo. Chociaż wyższa śmiertelność nie osiągnęła poziomu istotności przyjętego w protokole dla zakończenia ramienia badania (P = 0,0001), komitet monitorujący dane i bezpieczeństwo jednogłośnie zgodził się, że ponad dwukrotny wzrost śmiertelności uzasadniał przerwanie 120-dniowego okresu mg badanie ramię w celu ochrony bezpieczeństwa pacjentów. W związku z tym kod badania został złamany, a wszystkim pacjentom przydzielonym losowo do 120 mg vesnarinonu i przyjmujących zakodowane leki zaoferowano leczenie otwartym lekiem vesnarinone w dawce 60 mg na dobę. Continue reading „Wpływ Vesnarinone na zachorowalność i śmiertelność u pacjentów z niewydolnością serca czesc 4”

Wpływ Vesnarinone na zachorowalność i śmiertelność u pacjentów z niewydolnością serca cd

Wartości są przedstawiane jako zmiany w wynikach linii podstawowej po 12 tygodniach terapii; niższe wyniki wskazują na poprawę jakości życia. Monitorowanie i analiza wyników
Potencjalnie zdefiniowana pierwotna zmienna wynikowa była połączonym punktem końcowym ciężkiej choroby sercowej lub śmiertelności z dowolnej przyczyny. W tej analizie poważna chorobowość sercowo-naczyniowa została prospektywnie zdefiniowana jako przyjęcie do szpitala w celu leczenia pogorszenia zastoinowej niewydolności serca wymagającej terapeutycznych dawek dożylnego środka inotropowego przez co najmniej cztery godziny. Analiza drugorzędowego punktu końcowego śmiertelności z dowolnej przyczyny obejmowała wszystkich pacjentów i zdarzenia ignorowane (np. Zachorowalność) przed śmiercią. Continue reading „Wpływ Vesnarinone na zachorowalność i śmiertelność u pacjentów z niewydolnością serca cd”