Korelaty kliniczne i poznawcze u osób bezdomnych z zaburzeniami psychotycznymi

Osoby bezdomne z psychozą są szczególnie podatne na  bezdomność, która obejmuje życie na ulicach, w samochodach i innych miejscach nie przeznaczonych dla ludzi. Osoby bezdomne z psychozą mają wyraźne bariery w dostępie do opieki i stanowią bardzo potrzebną i trudną do obsłużenia bezdomną subpopulację. Dlatego w badaniu starano się zrozumieć niezamieszkaną bezdomność u osób z psychozą i jej związek z zaburzeniami poznawczymi, objawami klinicznymi i funkcjonowaniem społeczności, zbadanymi zarówno kategorycznie, jak i wymiarowo. W badaniu wzięło udział 76 bezdomnych uczestników z historią diagnozy psychotycznej, którzy zostali zapisani do programu wsparcia mieszkaniowego, ale nie otrzymali jeszcze mieszkania. W badaniu wykorzystano dwa różne progi stabilności mieszkaniowej (dosłownie bezdomny w dowolnym punkcie vs dosłownie bezdomny> 20% dni) w celu porównania bezdomnych weteranów z psychozami żyjącymi w sytuacjach chronionych i nieuszkodzonych pod względem poznania, objawów klinicznych i integracji społeczności. Analizy wymiarowe dotyczyły również związku między odsetkiem dni spędzonych w niezajęty sposób lokalizacjach a poznaniem, objawami klinicznymi i integracją społeczną. Osadzeni i niezagospodarowani Weterani z psychozą nie różnili się objawami klinicznymi ani integracją społeczną, ale istniała niespójna grupa różnic w poznaniu w zależności od progu używanego do określania stabilności mieszkania. W grupie nieoszlifowanej deficyty poznawcze w ogólnym poznaniu, wizualnym uczeniu się i społecznym poznaniu wiązały się z większą liczbą dni spędzonych w niezagospodarowanych miejscach. Działania rehabilitacyjne ukierunkowane na określone deficyty poznawcze mogą być przydatne w celu ułatwienia większego dostępu do opieki i udanych interwencji w tej populacji.
[hasła pokrewne: dermatolog na uboczu, nfz kielce, nfz przeglądarka skierowań ]

Szybka ścieżka rozwoju szczepionki Zika – czy jest to możliwe?

Badania wykazały, że różne konstrukty szczepionek wirusa Zika (ZIKV) generują ochronną odpowiedź immunologiczną u myszy i naczelnych innych niż człowiek, 1,2 i dwóch kandydatów na szczepionki DNA ZIKV weszło do badań bezpieczeństwa ludzi w fazie 1 (numery ClinicalTrials.gov, NCT01099852 i NCT02840487). Rozwój szczepionki ZIKV postępuje szybko dzięki współpracy środowisk akademickich, rządów i przemysłu. Obecne luki w wiedzy związane z właściwościami, epidemiologią i patologią ZIKV zwiększają złożoność rozwoju szczepionek (patrz Tabela 1), ale historyczny sukces w opracowywaniu innych szczepionek przeciwwirusowych sprzyja optymizmowi.
Tabela 2.

Ziarniaki Zika (ZIKV) Wyzwania szczepionkowe.
Trwająca epidemia w obu Amerykach oraz wpływ zespołu wrodzonego ZIKV (ZCS) wymagają szybkiego opracowania bezpiecznej, skutecznej szczepionki. Jak nauczyły nas działania na rzecz szczepionki przeciwko eboli, przeprowadzanie kolejnych, powtarzających się badań przedklinicznych, a następnie stopniowe eskalowanie badań na ludziach jest nieoptymalne w trwającym wybuchu epidemii. Przedkliniczne badania kandydatów na szczepionki ZIKV muszą być kontynuowane równolegle z badaniami na ludziach, informującymi o ich projekcie i ewoluującym docelowym profilu produktu (TPP), w tym poziomie dawki i harmonogramie, sposobie dostarczania i populacji pierwotnych szczepień. Nowo wybite lekarze zajmujący się szczepieniami ZIKV muszą ustalić, które pytania będą informować o planach rozwoju (patrz Tabela 2).
Zdefiniowanie TPP szczepionki do użycia w nagłych wypadkach lub warunkowych było skomplikowanym ćwiczeniem, a Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) przedstawiła propozycję (www.who.int/immunization/research/development/zika/en). Rozważania obejmują wskazania dotyczące szczepionek dla mężczyzn i kobiet, krótki harmonogram szczepień, szybkie wywoływanie ochronnej odpowiedzi immunologicznej, korzystny profil bezpieczeństwa i potencjalne przeciwwskazania u kobiet w ciąży.
Chociaż żywe lub inne platformy szczepionek replikujących wirus byłyby prawdopodobnie mniej akceptowalne w nagłych wypadkach, mogą oferować korzyści dla rutynowej immunizacji, takie jak długotrwała odporność ochronna przy minimalnym dawkowaniu. Biorąc pod uwagę potrzebę ochrony dziewcząt przed osiągnięciem wieku rozrodczego, TPP powinien zająć się szczepieniem rozpoczynającym się w wieku 9 lat iu osób obojga płci, z dowodami na obecność ZIKV w nasieniu do 6 miesięcy po zakażeniu.3 Ten wiek początkowy byłby zgodny z Zalecenia WHO3 oraz z precedensem ustanowionym przez szczepionki przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego (grupa docelowa, dziewczynki w wieku od 9 do 13 lat).
Przyszłe badania kohortowe mogą wyjaśnić wskaźniki infekcji i ataków choroby, częstość występowania niepożądanej ciąży lub wyników neurologicznych oraz wkład różnych rodzajów transmisji w ogólną epidemiologię, pomagając w zdefiniowaniu rutynowych strategii immunizacji. Jednak nie dostarczą informacji w krótkim czasie. Twórcy kandydatów na szczepionki pierwszej generacji będą musieli zmierzyć wydajność w stosunku do danych historycznych i doświadczeń z licencjonowanymi szczepionkami flawirusowymi.
Przedkliniczny rozwój bada bezpieczeństwo szczepionek, immunogenność i potencjalną skuteczność w modelach zwierzęcych. Interakcja Ziki z innymi flawiwirusami, rola w ciąży i efekty neurologiczne muszą zostać zbadane, a naukowcy badają modele choroby ZIKV u myszy i nieczłowieka, starając się to zrobić. Modele, w których powielane są przekazy seksualne (wyzwania dopochwowe), infekcja matczyna i ZCS, pozwolą twórcom szczepionek na ocenę możliwości zapobiegania lub łagodzenia infekcji lub choroby, bezpieczeństwa szczepień w czasie ciąży oraz zdolności do ochrony płodu lub noworodka przed ZCS; nie ma modelu zwierzęcego na zespół Guillain-Barré (GBS), który pozwoliłby na badanie chorób neurologicznych i odpowiedzi immunologicznej (na szczepionkę lub infekcję) napędzających te wyniki.
Ważne jest, aby wyjaśnić, w jaki sposób kokirujące flawiwirusy mogą wchodzić w interakcje i wpływać na działanie szczepionki Zika. Profil skuteczności szczepionki może różnić się u biorców odpornych na flawiwirusy i nieimmunologicznych. Mechanizmy wzmocnienia odporności i potencjalny związek z ciężkimi wynikami Zika są badane in vitro i na modelach zwierzęcych. Jednak badania nad polami ludzkimi w otoczeniu kokirulujących flawiwirusów będą bardziej pouczające i ostateczne.
Demonstracja bezpieczeństwa i korzyści klinicznych szczepionki podczas epidemii jest kluczowym wyzwaniem. Przed badaniami klinicznymi organy regulacyjne muszą zapewnić bezpieczeństwo wolontariuszy, oceniając proces produkcyjny i wspierając przedkliniczne dane i plany kliniczne. Wielu kandydatów na szczepionki nie przechodzi od badań przedklinicznych do badań klinicznych z powodu braku zdolności do wytwarzania dźwięku. Przyspieszenie procesu produkcji szczepionki Zika wymaga wielu wczesnych działań rozwojowych równolegle z oceną kliniczną.
Badania kliniczne we wczesnej fazie badania przede wszystkim oceniają bezpieczeństwo, ale charakterystyka Ziki wymaga poszerzenia badań we wczesnej fazie, w tym oceny przedziałów wiekowych związanych z rodzajem dziecka, ochotników z wcześniejszą ekspozycją na flawiwirus i bez niej oraz pomiaru długowieczności odpowiedzi immunologicznej. . Adiuwanty mogą być testowane we wczesnych fazach w celu optymalizacji odpowiedzi immunologicznej, ale dodatkowo komplikują badania kliniczne i potencjalnie opóźniają licencjonowanie. Demonstracja skuteczności będzie wymagać starannego planowania i znacznych zasobów. Po pierwsze, należy określić odpowiedni kliniczny punkt końcowy i jego mierzalność w badaniu o odpowiedniej mocy i wielkości. Dane historyczne wskazują, że choroba kliniczna rozwija się u około 20% osób zakażonych ZIKV, ale ta choroba jest w przeważającej mierze łagodnym fenotypem. Obecna epidemia jest powiązana z ZCS i GBS, które mogą być łatwiejsze do wykrycia, ale prawdopodobnie mają małe incydenty i będą wymagały złożonych ocen w celu potwierdzenia związków przyczynowych. Potrzebne są dodatkowe dane, aby wyjaśnić prawdziwą częstość występowania tych wyników; według obecnych szacunków ryzyko ZCS po zakażeniu w pierwszym trymestrze ciąży wynosi od 0,88 do 13,2% 4, a na 1000 infekcji ZIKV dochodzi 0,24 GBS. 5 Deweloperzy muszą zdecydować, czy opracować badania w celu wykrycia łagodnej choroby czy zwiększenia próby rozmiary, aby zidentyfikować rzadsze wyniki. Łagodna choroba może również być głównym punktem końcowym, z rzadkimi wynikami jako drugorzędowymi punktami końcowymi zebranymi w czasie. Ewentualnie, rzadsze wyniki mogą być oceniane podczas badań postlensyjnych. Podczas badań klinicznych, zdarzenia niepożądane o szczególnym znaczeniu, takie jak GBS, muszą być zdefiniowane prospektywnie, a wszelkie wykryte przypadki muszą być monitorowane. Jednak rzadkie zdarzenia prawdopodobnie będą wymagać oceny post-procentowej w ramach planu zarządzania ryzykiem w celu uwzględnienia związku przyczynowego. Jeśli transmisja ZIKV jest wysoce sezonowa, odporność stada zmniejsza transmisję lub epidemie występują sporadycznie, okno do przeprowadzenia badania skuteczności klinicznej punktu końcowego podczas obecnej epidemii może być wąskie. Ta dziedzina wymaga więcej informacji epidemiologicznych, aby właściwie zaprojektować zaawansowane badania kliniczne (patrz Tabela 1). Szybkie przejście z produkcji na małą skalę do poziomów wymaganych do wspierania zaawansowanych badań lub zastosowania szczepionki w miejscach, gdzie choroba jest endemiczna, wymaga znacznej wiedzy i zasobów. Wymagania techniczne mogą utrudniać zwiększanie skali, opóźniając zaawansowany rozwój i licencjonowanie. Roczna produkcja 100 milionów dawek, przewidywany wymóg, byłaby wyzwaniem nawet dla producentów najbardziej licencjonowanych szczepionek. Przenoszenie technologii z jednej organizacji do drugiej, zwiększanie skali produkcji i uzyskiwanie zezwoleń na stosowanie szczepionki może trwać latami. Strategie regulacyjne i licencjonowania są kierowane przez TPP i dane generowane w celu wsparcia zamierzonego zastosowania szczepionki. Agencje regulacyjne będą zwracać szczególną uwagę na przedkliniczne badania bezpieczeństwa i toksyczności oraz oceny nieoczekiwanych zdarzeń niepożądanych podczas badań klinicznych i po uzyskaniu pozwolenia. Sprawa licencjonowania może zostać ustalona na podstawie tradycyjnych badań skuteczności klinicznej, ale malejąca liczba przypadków lub pilna potrzeba interwencji mogą wymagać innej ścieżki. Rozwiązania alternatywne obejmują wykorzystanie danych dotyczących skuteczności z badań na zwierzętach w połączeniu z danymi dotyczącymi ludzkiej immunogenności lub pomnożenie do nieokreślonego jeszcze nieokreślonego korelacji immunologicznej. Zaproponowano badania na temat prowokacji u ludzi w celu poszerzenia informacji z badań skuteczności, pomocy w badaniu odpornościowych korelatów ochrony lub generowaniu danych dotyczących skuteczności, jeśli naturalna transmisja znacząco spada. Wobec braku jasnego zrozumienia częstości występowania niekorzystnych wyników neurologicznych lub utrzymywania się ZIKV w płynach biologicznych, ludzkie wyzwanie ZIKV jest etycznie złożone.
[patrz też: dermatolog na uboczu, nfz kielce, nfz przeglądarka skierowań ]

Opornosc na terapie arsenowa w ostrej bialaczce promielocytowej

Ostra białaczka promielocytowa (APL) jest wysoce uleczalną chorobą. Niedawno, dwa randomizowane badania przeprowadzone przez Lo-Coco i wsp.1 oraz nasza grupa 2 dostarczyły mocnych dowodów potwierdzających leczenie z pierwszej linii za pomocą trójtlenku arsenu i kwasu all-trans retinowego (ATRA) dla APL. Ten sposób leczenia został przyjęty przez najnowsze wytyczne National Comprehensive Cancer Network.1 Bezpośrednie wiążące cele trójtlenku arsenu w białku białka promeselocytic białkowej (PML) B2 są wymagane do indukowania odpowiedzi molekularnej w APL.3,4 Mutant PML- Wykazano, że C212 / 213 prowadzi do oporności na trójtlenek arsenu w modelu ex vivo, ale tego związku nie obserwowano u pacjentów z APL.4 Jak dotąd, tylko mutacje w PML prowadzące do substytucji aminokwasów A216V i L218P mają wykryto u dwóch pacjentów z APL, który był oporny na trójtlenek arsenu. 5 Wpływ mutacji PML na oporność na arsen i częstość występowania tych mutacji u pacjen tów z chorobą o klinicznej odporności na arsen pozostaje niejasna. Rysunek 1. Ryc. Continue reading „Opornosc na terapie arsenowa w ostrej bialaczce promielocytowej”

Calkowite przezycie w nerkowokomórkowym raku pazopanibem w porównaniu do sunitynibu

W numerze z 22 sierpnia1 opisaliśmy próbę fazy 3 wykazującą, że pazopanib w porównaniu do sunitynibu pod względem braku przeżycia bez progresji jest traktowany jako leczenie pierwszego rzutu u chorych na raka nerki z przerzutami, z rakiem nerkowokomórkowym, co oceniono na podstawie niezależnego badania przejrzeć. Teraz przedstawiamy wyniki końcowej analizy całkowitego przeżycia. Całkowity czas przeżycia, wtórny punkt końcowy, zdefiniowano jako czas od randomizacji do śmierci z dowolnej przyczyny. Ostateczna analiza całkowitego przeżycia w populacji, która miała być leczona, miała być wykonana, gdy zmarło 650 pacjentów lub 2 lata po zapisaniu ostatniego pacjenta. Całkowite przeżycie podsumowano za pomocą krzywych Kaplana-Meiera i porównano z użyciem stratyfikowanego testu logarytmicznego. Warstwy były wyjściowym wynikiem Karnofskiego – wynik oceny stanu (70 lub 80 w porównaniu do 90 lub 100 w skali od 0 do 100, przy 100 wskazujących normalne funkc jonowanie i niższe wyniki wskazujące na zwiększenie stopnia niepełnosprawności), poziom podstawowy dehydrogenazy mleczanowej (> 1,5 vs. Continue reading „Calkowite przezycie w nerkowokomórkowym raku pazopanibem w porównaniu do sunitynibu”

Próba kontroli hiper-glikemii w intensywnej opiece pediatrycznej

Zgłaszając wyniki kontroli hiperglikemii w próbie intensywnej terapii pediatrycznej (CHiP), Macrae i in. (Wydanie 9 stycznia) definiuje normoglikemię u dzieci na oddziale intensywnej terapii (ICU) jako poziom glukozy we krwi od 72 do 126 mg na decylitr (4,0 do 7,0 mmol na litr), a zatem tylko dwie trzecie pacjentów w grupa ścisłej kontroli glikemii wymagała podania insuliny. Liczba dni, w których dzieci nie były wentylowane mechanicznie po 30 dniach, nie uległa zmianie, ale udało się zapobiec niewydolności nerek, skrócono czas pobytu w szpitalu, a średnie koszty usług medycznych w szpitalach i społecznościach zostały obniżone dzięki ścisłej kontroli glikemii. Wcześniejsza, randomizowana, kontrolowana próba z podobną populacją pacjentów skierowana była na zdrowe stężenia glukozy we krwi na czczo (u niemowląt w wieku poniżej roku, 50 do 80 mg na decylitr [2,8 do 4,4 mmol na litr] oraz u dzieci w wieku roku lub starszych, 70 do 100 mg na decylitr [3,9 do 5,6 mmol na litr]). Ta próba, w której wszyscy pacjenci wymagali insuliny, wykazała zmniejszoną zachorowalność i śmiertelność, a następnie poprawiła rozwój neurokognitywny.23 W CHiP większość dzieci w grupie kontrolnej była spontanicznie normoglikemiczna zgodnie z definicją autorów (poziom glukozy we krwi Następnie 122 mg na decylitr [6,8 mmol na litr] w dniu i 114 mg na decylitr [6,3 mmol na litr]). W związku z tym zagrożona populacja została rozcieńczona przez populację, która nie jest zagrożona, co powoduje, że moc statystyczna jest niewystarczająca. Continue reading „Próba kontroli hiper-glikemii w intensywnej opiece pediatrycznej”

Badanie kardiologiczne przed udziałem w sporcie AD 2

Ponadto ocena członków rodziny sportowca, który otrzymał diagnozę zaburzenia genetycznego, stanowi nieocenioną okazję do zidentyfikowania innych młodych krewnych zagrożonych. Wczesna identyfikacja młodej osoby zagrożonej pozwala również na podejmowanie świadomych decyzji dotyczących ćwiczeń i dążenia do odpowiednich ścieżek kariery. Nie ma dowodów na to, że wstępne badanie kardiologiczne utrudnia młodym sportowcom uprawianie sportów wyczynowych. Wręcz przeciwnie, promowanie bezpiecznych ćwiczeń może osiągnąć najważniejszy cel zachodnich organizacji opieki zdrowotnej: zmniejszenie obciążenia chorobami układu krążenia. Przesiewowe badania kardiologiczne młodych, wrażliwych osób mogą również podnieść świadomość na temat chorób serca i promować zdrowsze nawyki życiowe w przyszłości. Wskazane obciążenie finansowe dla niektórych rodzin jest godne wzmianki, ale większość rodziców już teraz inwestuje duże kwoty w członkostwo w klubach sportowych, coaching i sprzęt sportowy, aby pomóc swoim dzieciom zrealizować ich ambicje; z kolei opłata za minimalizowanie nagłego zgonu sercowego związanego z wysiłkiem fizycznym u ich dziecka jest bardzo niewielka. Continue reading „Badanie kardiologiczne przed udziałem w sporcie AD 2”

Wytyczne walczą o uruchomienie statyn AD 5

Rozsądnie jest monitorować poziom lipidów, glukozy i hemoglobiny glikowanej podczas przyjmowania statyny – podejście poparte dowodami z badań prospektywnych i pośrednio obserwacjami z randomizowanych badań. Dawkę statyny należy zmniejszyć, jeśli uzasadnia to efekt uboczny lub profil bezpieczeństwa, a dawkę należy zwiększyć, jeśli to konieczne, aby osiągnąć zmniejszenie o co najmniej 20 do 30% stężenia cholesterolu LDL (istnieje potencjalnie większe korzyści, jeśli uzyskano większą redukcję). W prewencji pierwotnej bezpieczeństwo leku jest szczególnie ważne, ponieważ ryzyko długoterminowej terapii powinno być zrównoważone możliwymi do osiągnięcia korzyściami, a terapia powinna być dostosowana do indywidualnego pacjenta. Aby udostępnić swoje komentarze na temat dowolnej z opcji, użyj formularza na karcie 1.
Formularze ujawnień dostarczone przez autora są dostępne wraz z pełnym tekstem tego artykułu pod adresem.
Author Affiliations
Z Oddziałów Medycyny Kardiologicznej i Prewencyjnej, Brigham i Szpitala dla Kobiet oraz Harvard Medical School – zarówno w Bostonie. Continue reading „Wytyczne walczą o uruchomienie statyn AD 5”

Teryparatyd lub alendronian w osteoporozie wywołanej przez glukokortykoidy ad 8

Nasilenie chorób pierwotnych przyczyniło się do wysokiego odsetka odstawienia (31,3%), z czego wynikała ocena radiologiczna w przybliżeniu 80%. Grupa alendronianowa zastosowała badany lek w kapsułce; jednak odpowiedź w gęstości mineralnej kości była podobna do tej w poprzednich badaniach alendronianu.28,35,38,39 Te wyniki sugerują, że alendronian stosowany w naszym badaniu miał oczekiwaną farmakodynamikę. Chociaż cotygodniowe podawanie bisfosfonianów jest obecnie najczęściej stosowanym reżimem, częstość złamań związanych z terapią bisfosfonianową uzyskano w codziennej terapii w cytowanych wcześniej badaniach. Dlatego codzienny alendronian stosowany w naszym badaniu był reprezentatywny dla wcześniejszych badań nad złamaniami. Chociaż nasze złamanie było wyjątkowym wynikiem w randomizowanym badaniu z udziałem pacjentów z osteoporozą wywołaną przez glukokortykoidy, badanie nie było statystycznie zasilane, aby ocenić zmniejszenie ryzyka złamania kręgów i było dodatkowo ograniczone z powodu sparowanych radiogramów (linia podstawowa i po linii podstawowej) do oceny nowych złamań kręgów brakowało 92 pacjentów. Continue reading „Teryparatyd lub alendronian w osteoporozie wywołanej przez glukokortykoidy ad 8”

Prasugrel versus Clopidogrel u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi ad 10

Ta poprawa częstości zdarzeń niedokrwiennych w wyniku większego hamowania płytek krwi nie była zapewniona, z uwagi na brak zwiększonej skuteczności przy wyższych dawkach aspiryny31 i wyższe odsetki niedokrwiennych zdarzeń obserwowanych po dodaniu doustnych antagonistów receptora glikoproteiny IIb / IIIa (silne inhibitory agregacji płytek) do kwasu acetylosalicylowego. 32 W związku z zamiarem poddania PCI wszystkim pacjentom, nasze badanie było w dużej mierze porównaniem terapii prasugrelem i klopidogrelem u pacjentów leczonych tienopiryną w czasie identyfikacji anatomii wieńcowej właściwej dla PCI, zamiast porównania rutynowego. wstępne leczenie dowolnym czynnikiem przed cewnikowaniem serca. Strategia nakładania klopidogrelu, gdy znana jest anatomia naczyń wieńcowych, jest obecnie stosowana przez wielu kardiologów z powodu obawy o krwawienie chirurgiczne, jeśli pacjent otrzymuje klopidogrel, a następnie (z powodu znalezienia w koronarografii) przechodzi do CABG.25 Dane farmakodynamiczne wykazały, że stopień zahamowania agregacji płytek uzyskany po prasugrelu w ciągu 30 minut po podaniu jest podobny do szczytowego działania klopidogrelu 6 godzin po podaniu, co sugeruje, że przedłużone leczenie wstępne może nie być konieczne, aby prasugrel osiągnął efekt terapeutyczny. działanie przeciwpłytkowe z prasugrelem w porównaniu z klopidogrelem mogło odegrać ważną rolę w skuteczności leczenia, co stanowi potwierdzenie poparte zmniejszeniem odsetka wczesnego zawału mięśnia sercowego (przed 3 dniem) (ryc. Continue reading „Prasugrel versus Clopidogrel u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi ad 10”

Cetuksymab do leczenia raka jelita grubego

Cetuksymab, chimeryczne przeciwciało monoklonalne IgG1 przeciw receptorowi naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR), wykazuje aktywność wobec nowotworów jelita grubego, które wyrażają EGFR. Metody
Od grudnia 2003 r. Do sierpnia 2005 r. 572 pacjentów z rakiem jelita grubego, u których ekspresja EGFR była wykrywana immunohistochemicznie i którzy byli uprzednio leczeni fluoropirymidyną, irynotekanem i oksaliplatyną lub którzy byli przeciwwskazani do leczenia tymi lekami, zostało poddanych randomizacji do początkowej dawki 400 mg cetuksymabu. na metr kwadratowy powierzchni ciała, a następnie cotygodniowy wlew wynoszący 250 mg na metr kwadratowy plus najlepsza opieka wspomagająca (287 pacjentów) lub najlepsza tylko opieka wspomagająca (285 pacjentów). Continue reading „Cetuksymab do leczenia raka jelita grubego”