Wytyczne walczą o uruchomienie statyn AD 3

Lancet 2013; 382: 1762-1765 Możliwości leczenia
Na podstawie lektury opublikowanej literatury, doświadczenia klinicznego, zrozumienia najnowszych wytycznych, znajomości historii pacjenta i oceny opinii ekspertów, którą opcję wybrać? Dokonaj wyboru i zaoferuj swoje komentarze w.
Leczenie Opcja 1: Nie zaczynaj terapii statynami Leczenie Opcja 2: Rozpocznij terapię statynami i monitoruj leczenie cholesterolem LDL Opcja 3: Rozpocznij leczenie statynami, ale nie monitoruj LDL Cholesterol Tolerancja Opcja Opcja leczenia 2 Opcja leczenia 3
Opcja leczenia
Nie zaczynaj terapii statynami
Benjamin J. Ansell, MD
Stephen jest zmotywowanym palaczem w średnim wieku, który ma niski poziom cholesterolu HDL, mimo że biegnie 3 mile dziennie. Nie wiadomo, czy statyna zmniejszy ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, i osiągnie znacznie lepszy ogólny stan zdrowia poprzez wdrożenie ukierunkowanej modyfikacji stylu życia, w szczególności zaprzestania palenia.
W badaniu Framingham Heart, rzucenie palenia zmniejsza ryzyko wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych o połowę w krótkim czasie, niezależnie od wielkości wcześniejszego stosowania tytoniu.1 Zgodnie z tą obserwacją, nowy kalkulator ryzyka ACC-AHA szacuje 10-letnie ryzyko Stephena Choroba sercowo-naczyniowa wynosi 10,9%, jeśli nadal pali, ale tylko 5,4%, jeśli rzuca palenie, przy czym to drugie ryzyko szacuje się znacznie poniżej zalecanego progu (7,5% ryzyka) w przypadku rozpoczęcia leczenia statynami. Jego szacunek ryzyka jest jeszcze niższy – 5,1% – jeśli uwzględniony zostanie 5% oczekiwany wzrost poziomu cholesterolu HDL związanego z rzuceniem palenia. Continue reading „Wytyczne walczą o uruchomienie statyn AD 3”

Przesiewanie osoby bezobjawowej w przypadku ryzyka genetycznego AD 3

Pan Mathis powinien przejść sekwencjonowanie całego genomu, jeśli testowanie nie może rozpocząć się od chorego członka rodziny. Sekwencjonowanie całego genomu kosztuje prawie tyle samo, co niestandardowe sekwencjonowanie genów nowotworowych. Wybór zawiasów testowych, na których test może dać ostateczną odpowiedź na kliniczne pytanie.
Sekwencjonowanie całego genomu ma kilka ważnych zalet technicznych w porównaniu z sekwencjonowaniem panelu genu i sekwencjonowaniem egzomu, które wymagają albo reakcji łańcuchowej polimerazy, albo innej metody, takiej jak wychwytywanie, w celu wzbogacenia regionów kodujących genomu (egzomu) przed sekwencjonowaniem. Ryzyko zarówno sekwencjonowania genu-panelu, jak i sekwencjonowania egzonu polega na tym, że mogą one utracić warianty DNA lub nie przechwycić pewnych regionów egzomu, tym samym obniżając czułość i powodując zauważalne fałszywie ujemne wskaźniki zmian genetycznych w regionach kodujących geny nowotworowe. . Continue reading „Przesiewanie osoby bezobjawowej w przypadku ryzyka genetycznego AD 3”

Wirus zapalenia watroby typu B rtI233V Mutacja i opornosc na Adefowir

Powołując się na listy artykułów W artykule Journal Schildgen i wsp. Z 2006 roku, dwóch z nas opisało trzech pacjentów z zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV), którzy otrzymywali adefowir i mieli niespodziewaną niewydolność leczenia. Oporność na lamiwudynę wystąpiła wcześniej u tych trzech pacjentów, a następnie z sukcesem leczono tenofowir, który w tym czasie nie był jeszcze zarejestrowany w leczeniu zakażenia HBV. Kiedy adefovir był licencjonowany, pacjenci otrzymywali ten lek zamiast tenofowiru, ale wiremia wysokiego poziomu rozwinęła się u wszystkich trzech pacjentów przy użyciu tej terapii; poziom wiremii zmniejszył się dopiero po wznowieniu leczenia tymofowirem. Wszyscy 3 pacjenci mieli wariant HBV z mutacją rtI233V (rzadka odmiana HBV z waliną w pozycji 233 mutacji odwrotnej transkryptazy zamiast izoleucyny). Ponieważ nie było znanej mutacji wywołującej oporność w tych szczepach wirusa, założono, że ta mutacja spowodowa ła pierwotną oporność na adefowir. Continue reading „Wirus zapalenia watroby typu B rtI233V Mutacja i opornosc na Adefowir”

Leczenie plodnosci i wiele porodów w Stanach Zjednoczonych

Kulkarni i in. (Wydanie 5 grudnia) stwierdzają, że wzrost częstości ciąż mnogich związanych z leczeniem bezpłodności wynika głównie ze starzenia się leczonych pacjentów i klinicznego wykorzystania leków wzmacniających płodność poza metodami zapłodnienia in vitro (IVF). W 2000 r. zwróciliśmy uwagę, że nawet w ramach profesjonalnej opieki z powodu niepłodności, takie leczenie przyniosło odsetki w wysokości 20,0% w przypadku urodzenia bliźniąt i 8,8% w przypadku urodzeń wyższego rzędu (trojaczki lub więcej), w przypadku łącznej stawki ciąży wynoszącej 28,8% .2 Wśród położników ogólnych – lekarze ginekolodzy, którzy wykonują większość zabiegów niezwiązanych z IVF, można oczekiwać, że liczba porodów mnogich będzie jeszcze większa. W związku z tym zaleciliśmy odejście od leczenia niewytwarzającego IVF na leczenie IVF, które pozwala na lepszą kontrolę poprzez ograniczenie przeniesionych zarodków.2 Paradoksalnie, dla większoś ci pacjentów z niepłodnością, większość branży ubezpieczeniowej nadal wymaga leczenia inseminacyjnego przed zatwierdzeniem zapłodnienia in vitro. . Continue reading „Leczenie plodnosci i wiele porodów w Stanach Zjednoczonych”